Een afsluiting voor Ties

AD/Algemeen Dagblad
3 mei 2008 zaterdag

Een afsluiting voor Ties


GEZOCHT Jan Siteur, dienstkameraad van gesneuvelde broer Ties

Ze moeten wel heel goede vrienden zijn geweest: Ties Smorenberg en Jan
Siteur. Twee jaar lang zaten ze samen bij de marine. In die tijd nam Ties
zijn dienstkameraad vaak mee naar huis. En toen de oorlog uitbrak, voeren ze
samen op de H.M. Java die de koninklijke familie naar Canada moest brengen.
Eenmaal in Canada kreeg Jan longontsteking. Het schip moest verder naar
Indië, maar Ties wilde bij zijn zieke vriend blijven. Het verzoek werd
afgewezen en Ties moest met het schip mee.
,,Sindsdien hebben we niets meer van hem vernomen,'' vertelt Truus, de zus
van Ties. Na de oorlog kregen haar ouders het tragische bericht van het Rode
Kruis dat hun zoon was omgekomen bij de Slag in de Javazee. Dat was een
mislukte poging van de geallieerden om een Japanse invasievloot, met troepen
voor de aanval op Java, te vernietigen.

Over de dood van Ties werd in huize Smorenberg weinig gesproken. ,,We konden
er toch niks meer aan doen,'' zegt Truus ferm. De ontwikkelingen volgden
elkaar snel op: vader overleed, moeder vertrok met haar nieuwe partner naar
een andere stad en Truus kreeg haar eigen gezin. Het overlijden van haar
broer verdween naar de achtergrond. ,,Ik kreeg zelf kinderen en had er geen
tijd meer voor.''

Maar toch kan ze zich Ties nog altijd voor de geest halen. ,,Gewoon een
heerlijke jongen. Lekker rond koppie met zijn marinepet op en zijn pink op
de naad van zijn broek.'' Ook vriend Jan mocht er zijn. ,,Een knappe vent,''
herinnert Truus zich nog. ,,Maar hij was meer gecharmeerd van mijn oudere
zus.''

Bij de herdenkingsdienst voor Ties in 1945 zag ze Jan voor het laatst. ,,Je
kijkt om je heen wie er zit en daar was hij. Ik zal hem wel gedag gezegd
hebben, ik weet het niet meer. Ik was bezig met Ties, dat-ie nooit meer
terug zou komen. Het was een droevige omstandigheid.''

Dochter Willeke raakt gefascineerd door het verhaal. Of zoals Truus het zelf
omschrijft: ,,Die zit er zo in te wroeten en dan komt het weer boven.''
Willeke was het ook die met het idee kwam om af te reizen naar
begraafplaatsen en gedenkmonumenten in het voormalig Indië. En zo wil het
dat Truus met haar twee dochters in juni met nog twintig nabestaanden naar
Jakarta en Soerabaja gaat.
Willeke is tevens de drijvende kracht achter de zoektocht. Inmiddels is ook
moeder Truus zeer nieuwsgierig naar Jan Siteur, de vriend van haar broer uit
de omgeving Utrecht, die nu zo'n 87 moet zijn. ,,Ik wil gewoon aan Jan
vragen wat hij nog weet van Ties. Hij was alle dagen met Ties bij de marine,
twee jaar lang. Ze moeten een goede band hebben gehad als Ties bij hem wilde
blijven, toen hij ziek was. Ik wil Jan laten weten dat we nog aan hem denken
door Ties. Ik heb zo ook het gevoel dat ik wat voor Ties doe. Hij heeft geen
afsluiting gehad en dat is nou hieraan het mooiste.''

Reageer: adresonbekend@kro.nl
Per post: Redactie KRO, Adres Onbekend, Postbus 23000, 1202 EA Hilversum
In de uitzending: zondag 12-14 uur, Radio 2, Telefoon: 0800-3030300
[ Auf dieses Posting antworten ]