Britse marine telt minder schepen, maar wel grotere [BUITENLAND]
Von: De Gemaskerde Bromvlieg (bromvlieg@maskeringen.nl) [Profil]
Datum: 06.06.2008 22:02
Message-ID: <484997c4$0$19192$dbd4b001@news.wanadoo.nl>
Newsgroup: nl.defensie.marine
Datum: 06.06.2008 22:02
Message-ID: <484997c4$0$19192$dbd4b001@news.wanadoo.nl>
Newsgroup: nl.defensie.marine
de Volkskrant June 3, 2008 Britse marine telt minder schepen, maar wel grotere LONDEN Met ruim tachtig oorlogsschepen en bijna veertigduizend werknemers is de danig ingekrompen Royal Navy, na de Amerikaanse marine, toch nog de grootste zeemacht binnen de NAVO. De thuisbasis is het Engelse Plymouth, maar de vloot kernonderzeeërs, met aan boord de Britse atoomwapens, opereert vanuit een haven ten westen van Glasgow, overigens tot ongenoegen van veel Schotten. Voor een land dat zo van de zee afhankelijk is, heeft Groot-Brittannië zich relatief laat tot dominante maritieme natie ontwikkeld. Onder andere de Spanjaarden en Nederlanders waren de Engelsen lange tijd de baas. Maar vanaf medio achttiende eeuw brak een tijdperk aan waarin de Britten circa twee eeuwen lang over 's werelds sterkste marine beschikten. Mede hierdoor werd de basis gelegd voor het Empire 'waar de zon nooit onder ging' en dat in de tijd van koningin Victoria een kwart van alle landmassa in de wereld omspande. Britannia rule the waves!, een lied uit die tijd, wordt nog vaak geciteerd. De zege die admiraal Nelson in 1805 behaalde op de Fransen en Spanjaarden bij Trafalgar - Nelson zelf sneuvelde hierbij - wordt door veel Britten nog immer als het hoogtepunt uit hun geschiedenis beschouwd. Sinds de Tweede Wereldoorlog is het in numeriek opzicht snel bergafwaarts gegaan met de Royal Navy. Het einde van de Koude Oorlog, waarin de marine vooral was gericht op Sovjetonderzeeërs in de Atlantische Oceaan, markeerde het begin van een metamorfose die nog altijd gaande is. Zo is het aantal fregatten en mijnenjagers sindsdien gehalveerd. Voor de Britse defensie is de marine echter nog van cruciaal belang. Alle Britse kernwapens zijn bijvoorbeeld aan boord van vier nucleaire onderzeeërs. Vorig jaar werd het groene licht gegeven voor het ontwikkelen van een nieuwe generatie onderzeeboten, een investering van zeker 25 miljard euro. De Britten handhaven de ambitie hun marine tijdens internationale conflicten, zoals in Irak, wereldwijd inzetbaar te houden. Minder, maar groter, is hierbij het devies. Vorige maand werd, na veertien jaar planning, de definitieve order vergeven voor twee nieuwe vliegdekschepen van 2,5 miljard euro per stuk. Nu hebben de Britten nog drie vliegdekschepen. De vervangers, de Queen Elizabeth en de Prince of Wales, zullen de grootste schepen zijn die ooit door de Britten zijn gebruikt. Qua waterverplaatsing zijn ze ruim driemaal groter dan de huidige generatie vliegdekschepen. Ze zijn bijna 300 meter lang en zullen elk een veertigtal, verticaal landende JSF-gevechtsvliegtuigen herbergen, plus helikopters. De nieuwe carriers kunnen bijna twintigduizend kilometer varen zonder bijtanken, en bieden 1450 slaapplaatsen. De eerste zal vanaf 2014 operationeel zijn . De komende twee jaar zullen ook diverse nieuwe duikboten in gebruik komen. Hoewel enkele andere marineorders door geldgebrek in de ijskast lijken te verdwijnen, is al deze bouwactiviteit een tegenwicht voor de Schotse scepsis; tienduizenden Schotten danken hieraan hun banen.[ Auf dieses Posting antworten ]
