• Als Spam markieren
• Beitrag melden

• 
  Diese Gruppe Alles

• Archiv
• RSS-Feeds

• Kontakt
• Hilfe
• Impressum
• Datenschutz

Het probleem van het kwetsen

Een solipsist, iemand die alleen zichzelf erkent als verzinner, belever
van de wereld, en die de gehele wereld met alle anderen alleen ziet als
zijn of haar verbeelding, of onderhevig aan zijn/haar wil zal misschien
toch het probleem van het kwetsen kennen. Dan moet op de een of andere
manier de wereld zich ontwikkelen op een bepaalde manier, na het
kwetsen, die onwenselijk is voor de solipsist.

De solipsist zal wel erkennen dat de dingen die hij/zij doet tot
ontwikkelingen leiden in de wereld, waarbij sommige ontwikkelingen
wenselijk zijn en andere onwenselijk.

De ander heeft dan toch een reële betekenis voor de solipsist,
uitgedrukt in ongewenste of gewenste ontwikkelingen in de wereld.

De solipsist zal geen rekening houden met mensen die zich laten kwetsen
en mensen die de wereld daarbij niet onwenselijk maken. Het is zelf heel
wenselijk dat de solipsist kan doen wat die doet zonder reactie. Hoewel
een solipsist misschien toch liever een gewenste reactie heeft dan geen
reactie.

In zekere zin zijn we allemaal solipsisten. De wereld wordt ervaren
vanuit de eerste persoon enkelvoud.

Dat er een wereld is die niet altijd de gewenste reactie geeft en zich
wenselijk ontwikkeld is een groot probleem voor de solipsist. Het enige
probleem. Een probleem zo groot dat de solipsist misschien geneigd is
toch een soort externe wereld aan te nemen. Een externe wereld aannemen
is namelijk de eerste stap naar een poging te verklaren waar precies de
weerstand zit, van die wereld, om zich niet volgens de solipsist’s
wensen te ontwikkelen.

Het probleem blijft echter gelijk, ook al neemt de solipsist een externe
wereld aan. De wereld zou zich wenselijk moeten ontwikkelen. Dat iedere
poging vergeefs is en het project uiteindelijk een zekere dood sterft is
daarbij wrang voor de solipsist. In zeker zin is het aannemen van een
externe wereld dus ook een mogelijkheid tot troost. De solipsist is dan
niet meer zo verantwoordelijk voor zijn zekere mislukking.

Antworten