• Als Spam markieren
• Beitrag melden

• 
  Diese Gruppe Alles

• Archiv
• RSS-Feeds

• Kontakt
• Hilfe
• Impressum
• Datenschutz

de gedachtesprong

Eén van die leuke aspecten aan de geest is dat het kan afzien van de
gedachtesprong. Er bovenuit kan stijgen.

Het is niet nodig, wanneer je denkt dat iets niet-klein is, te denken dat
iets dus groot is.
Het is niet nodig, wanneer je denkt dat iets niet-stoffelijk is, te denken
dat iets dus onstoffelijk is.
Het is niet nodig, wanneer je denkt dat iets niet-levend is, te denken dat
iets dus dood is.
Het is niet nodig, wanneer je denkt dat iets niet-in-de-geest bestaat, het
dus buiten-de-geest-bestaat.

Het is niet nodig, wanneer een ander zegt dat iets niet-klein is, dat ie
zegt dat iets dus groot is.
Het is niet nodig, wanneer een ander zegt dat iets niet-stoffelijk is, dat
ie zegt dat iets dus onstoffelijk is.
Het is niet nodig, wanneer een ander zegt dat iets niet-levend is, te horen
dat ie zegt dat iets dus dood is.
Het is niet nodig, wanneer een ander zegt dat iets niet-in-de-geest bestaat,
het dus volgens hem buiten de geest bestaat.

Hoewel de filosofie lijkt verworden tot de activiteit van gedachtesprongen
is het niet nodig.
Het maakt filosofie juist tot iets prachtigs wanneer de gedachtesprong niet
ingezet wordt.
De geest heeft dat bijzonder vermogen om niet die gedachtesprongen te maken,
boven de dualiteit uit te stijgen.
Elkaar begrijpen is daar bijvoorbeeld op gebaseerd. Het is het vermogen te
luisteren zonder gedachtesprongen.
Dit maakt ook discussies kwalitatief beter.

Dat iets niet-klein is betekent immers niet dat iets dus groot is. Grootte
is immers relatief.
Klein-zijn, groot-zijn is geen eigenschap van een object, zo ook voor de
andere vermeende 'eigenschappen' van dingen.
Zo is er Zicht op een realiteit die zich niet laat beschrijven in het
vangnet van dualiteit.
Het lastige is dat in discussies de Ander daar vaak in geduwd wordt of dat
je daar zelf de Ander in duwt.

Een ander voorbeeld van het niet maken van de gedachtesprong is humor. Daar
waar ie tot een einde komt is er de lach. De ontspanning. Daar breekt licht
door. Daar wordt het begrepen. Iemand die de neiging heeft alles letterlijk
te nemen, bijvoorbeeld mensen met autistische aanleg, kunnen dat niet goed.
Zij maken steeds de gedachtesprong.
Voor hen heeft de wereld anders geen betekenis. Het betrekkelijke wordt niet
begrepen, zoiets?

Iets wordt begrepen wanneer de gedachtesprong niet gemaakt wordt.  Ineens
zie je het. Een oplossing van een vraagstuk, een inZicht. Het boeiende aan
de geest is dit, ik noem het maar, doordringend vermogend. Zoals troebel
water ook niet goed licht doorlaat zo laat een troebele geest ook niet goed
licht door.

Vinden jullie niet dat de kwaliteit van discussie of gesprek omhooggaat
wanneer we afzien van de gedachtesprong?

Ach ja, hoe ingewikkeld kan ik iets eenvoudigs zeggen?

Siebe

Antworten