nntp2http.com
Posting
Suche
Optionen
Hilfe & Kontakt

De terreur van de SS-Aufseherinnen (SS-kampbewaaksters) in de vrouwenkampen.

Von: thePiano (amarcord@pandora_spam.be) [Profil]
Datum: 07.04.2005 19:42
Message-ID: <bsra51pmtvq1ejnl6hu5eqdjdudmng26rj@4ax.com>
Newsgroup: be.history nl.geschiedenis
NIEUW op de website van de Baron:
http://users.pandora.be/amarcord.selys

De terreur van de SS-AUFSEHERINNEN (SS-kampbewaaksters) in de
vrouwenkampen: Ilse Koch, Irma Grese, Alice Orlowsky, Herta Bothe,
Hildegard Lächert, Juana Bormann, Elizabeth Volkenrath, Hermine
Braunsteiner, Maria Mandel e.a.

<quote>

Inleiding:

Het blijft voor velen onder ons een onbegrijpelijke zaak te zien, te
lezen en te horen, wat vrouwen -sommige onder hen waren moeders met
kinderen- andere vrouwen en (hun) kinderen kunnen aandoen, wanneer een
bepaalde omgeving en in een bepaalde tijd met een bepaalde ideologie
samenvallen. Al deze vrouwen (op een uitzondering na) waren allen nog
erg jong toen ze het tot SS-Aufseherin schopten. Irma Grese was
slechts 19 jaar(!) oud toen ze Oberaufseherin (hoofdbewaakster) werd
in de vrouwenafdeling van het vernietigingkamp van Auschwitz-Birkenau.
Ze hadden haast allen gemeen dat ze laag geschoold waren en wij zouden
van deze jonge vrouwen, in andere omstandigheden en in andere tijden,
wellicht nooit iets van ze gehoord hebben.


Haast allen kregen zij hun opleiding tot kampbewaakster in het
vrouwenkamp KZ Ravensbrück, de kweekschool van de SS, die aan de
lopende band sadistische vrouwen uitbraakte. Na hun opleiding zwermden
ze als hongerige bidsprinkhanen uit naar de andere concentratie- en
vernietigingskampen waar ze ongebreideld hun satanische gangen konden
gaan zonder dat er ook maar één iemand hun een strobreed in de weg zal
leggen. Niet enkel om hun eigen seksegenoten te (helpen) vermoorden
maar, hun toch onherroepelijk ten dode opgeschreven slachtoffers wiens
enige schuld het was toevallig te behoren tot een door het Derde Rijk
geproclameerde ongewenste mensengroep, door hen tijdens de tijd die ze
nog hadden te leven, onnoemelijk veel te laten lijden en hen
daarenboven met zichtbaar genoegen elke dag -24u op 24u- telkens maar
opnieuw, diep te vernederen, vreselijk te kwellen en zwaar te
mishandelen.

Allen hadden ze ook gemeen dat ze later op hun proces voor het oog van
het grote publiek, tegenover hun slachtoffers/getuigen en tegenover
hun rechters ook nooit hun schuld hebben kunnen en niet willen
toegeven. Elke vrouwelijke SS-beul leed vanaf het einde van de oorlog
aan een schijnbaar onverklaarbaar chronisch geheugenverlies: "Ik was
daar, maar ik heb niets gezien", "Ik heb zelf niets verkeerd gedaan,
dat waren anderen", "Het was allemaal de schuld van Himmler", "Ik heb
hooguit een paar vrouwen een klap in het aangezicht gegeven", "Hoe zou
ik zoiets hebben kunnen doen? Ik ben toch zelf ook een moeder.", "Ik
heb nooit iemand gedood", "Ik heb nooit iemand naar de gaskamers
gezonden" enz.
</quote>

LEES er alles over op de website.

Mvg,

thePiano


--------> Nieuw op thePiano's webstek: http://users.pandora.be/amarcord/selys/
- Hitlers Beulen 12: De terreur van de SS-Aufseherinnen (SS-kampbewaaksters) in de
vrouwenkampen
- Hitlers Beulen 7: SS-Obersturmbannführer Adolf Eichmann, de organisator van de
Endlösung.
- Hitlers Beulen 11: De Einsatzgruppen en de Wilde Holocaust. De vergeten slachtpartijen
van mobiele SS-eenheden achter het Oostfront: Kovno, Vilnius, Ponary, Babi Yar....
- De Collaboratie 19: 1-11 augustus 1944 - Vergelding door de Vlaamse SS in
Meensel-Kiezegem.


[ Auf dieses Posting antworten ]

Antworten