• Als Spam markieren
• Beitrag melden

• 
  Diese Gruppe Alles

• Archiv
• RSS-Feeds

• Kontakt
• Hilfe
• Impressum
• Datenschutz

Bochies

In deze nieuwsgroep merk ik van tijd tot tijd dat er mensen zijn (nou
ja, misschien kan ik ze beter jongetjes noemen) voor wie het summum
van motorrijden is om zo snel mogelijk van A naar B te rijden.
Althans, het summum is blijkbaar om dat sneller dan iemand anders te
doen.

Daardoor bedacht ik dat motorrijders blijkbaar heel verschillende
"geneugten" hebben als het op bochten aankomt.

Dus ben ik benieuwd *wat* iedereen uit de bochten wil halen om d'r
zoveel mogelijk van te genieten.

Bij mij zijn dat een aantal dingen:

- De lijn
Om een bocht zo snel mogelijk te doen moet je eerst een stukje de
buitenbocht volgen, dan *snel* extra inkantelen, en flink gasgevend de
motor weer overeind laten komen. Hij heeft dan een scherpe hoek
gemaakt, en z'n lijn loopt daarna in een steeds flauwer wordende boog
via de binnenbocht naar de buitenste kant van de weg/rijstrook.

Dat doe ik anders:
Ik volg ook eerst de buitenbocht, maar ik probeer die buitenbocht
verder te blijven volgen voor ik nogmaals inkantel.
De motor maakt ook dan een scherpe hoek, en richt zich op, in een
steeds flauwer wordende boog, maar deze loopt niet via de binnenbocht:
ik probeer zo ongeveer het midden van de rijstrook aan te houden, en
heb nog een eventuele uitloop naar de buitenrand van de rijstrook/weg.
Reden: je haalt meer zicht, en je hebt altijd marge over.

- Inkantelen
Hoe *sneller* je dat doet, hoe minder bocht je als het ware overhoudt.
Of ik al dan niet m'n best doe om dat snel te doen hangt af van m'n
stemming, het asfalt (als je circuitbochten hebt en er ligt
circuitasfalt is het wel erg leuk om te doen, omdat je de bocht dan
met grote snelheid kunt nemen), de motor (de een nodigt er toe uit, de
andere totaal niet), het verkeer, enzovoort.

- Snelheid.
Ik hou niet van de bocht uitaccelereren. Een beetje extra gas is
handig bij het overeind komen, maar dat is het.
Wat ik daarentegen leuk vind is om met zo hoog mogelijke snelheid de
bocht *in te rijden*, en om die snelheid in het begin constant te
houden, en bij het uitgaan hoogstens iets te verhogen.
Dat is helemaal nergens voor nodig (die hoge ingangssnelheid): dat is
alleen maar voor het leuk.

Die combinatie, ver de bocht inrijden voor je 'm nogmaals kantelt om
d'r weer uit te rijden, hoge ingangssnelheid en dan niet het gas
dicht, dat is wat ik het leukst vind om steeds maar weer te
perfectioneren. Als ik d'r zin in heb. (en waarmee ik niet wil zeggen
dat dat allemaal elke keer lukt: integendeel ;-)

Op het rechte stuk ga ik liefst niet harder dan die ingangssnelheid:
dan kun je je veel beter op de bochten concentreren, en die zijn
tenslotte het leukste gedeelte van de weg.

Herkenning? Helemaal geen herkenning? Doe je iets anders? Maakt het je
niks uit? Ik ben benieuwd!

(en mocht je ooit zin hebben om uitgebreid de tijd te hebben om je
bochtenmanier te oefenen: op dat circuit in Lelystad gaat dat
formidabel)
--
Sylvia
Mister Pretty Good de Mulhacen

Reizen en motorrijden: http://www.sylviastuurman.nl
Travels and motorcycle riding: http://www.sylviastuurman.eu
Tips voor motorrijden: http://www.luiemotorfiets.nl
Tips for motorcycle riders,: http://www.lazymotorbike.eu

There are many roads to hate, but envy is the shortest of them all.

Antworten