Reïncarnatie en christelijk verrijzenisgeloof

Essentiële verschilpunten
Reïncarnatie en christelijk verrijzenisgeloof

MECHELEN (RKnieuws.net) - In het juni-nummer van Pastoralia, het
informatieblad van het aartsbisdom Mechelen-Brussel, is een interessant
artikel van Marc Steen verschenen met als titel 'Reïncarnatie en christelijk
geloof'. Het reïncarnatiegeloof wint aan populariteit. Hoe komt dat
eigenlijk? En is reïncarnatiegeloof verzoenbaar met het christelijke
verrijzenisgeloof? Steen geeft enkele aanzetten tot antwoord.

Eén vijfde van onze Europese tijdgenoten zou in reïncarnatie geloven.
Reïncarnatie is evenwel geen eenduidig begrip maar een vlag die
verschillende ladingen dekt, aldus Steen.

Dat het reïncarnatiegeloof bij veel westerlingen aantrekkelijk overkomt,
heeft meerdere redenen. Reïncarnatie sluit meer aan bij de gevoeligheid van
de hedendaagse 'ietsisten', mensen die in 'Iets méér' geloven, eerder dan in
'Iemand méér'. Gelovigen hebben niet de hoop dat er 'iets' maar 'Iemand zal
zijn'. Christenen hopen dat God, in wiens goede handen we nu geborgen zijn,
er ook zal zijn aan de overkant en ons zal thuisbrengen. Overigens is het
verrijzenisgeloof gebaseerd op de overtuiging dat God Jezus als eerste uit
de dood heeft doen opstaan.

Het reïncarnatiedenken zit ingebed in een heel andere levensvisie dan het
christendom. Er zijn echter ook een aantal raakvlakken: zo stellen beide dat
er leven is na de dood; ze hechten groot belang aan de spirituele dimensie
en de verantwoordelijkheid van de mens; ze zijn niet strikt rationeel
bewijsbaar, maar beroepen zich op 'aanwijzingen' ...

Volgens Steen lijken reïncarnatieopvattingen theologisch gezien
onverzoenbaar met het christendom. Er zijn essentiële verschilpunten. Eerst
en vooral verschilt de kijk op de aardse geschiedenis. Volgens de
Bijbels-christelijke visie is het leven van een mens op aarde eenmalig,
uniek en onherhaalbaar. Voorts huldigen reïncarnatie-opvattingen een
dualistische mensvisie, waarbij lichaam en geest als twee onafhankelijke
aspecten van de mens worden opgevat. Ten derde ligt in de christelijke
opvatting veel sterker de nadruk op het gave-aspect van leven na de dood.
Leven na de dood is een geschenk van God, geen natuurlijk proces. In de
meeste vormen van reïncarnatie-geloof ligt de klemtoon op zelfverlossing
door de mens. De christelijke optiek gaat in tegen deze 'zelfhulp'-visies:
God schenkt ons het leven na de dood, onverdiend. Onze opname bij Hem is
steeds te danken aan Zijn barmhartige, louterende liefde. Het is God die
mensen thuisbrengt en voltooit. Het heil is uiteindelijk geen prestatie van
de mens, maar een cadeau van God. Genade dus, aldus Marc Steen.
[ Auf dieses Posting antworten ]