• Als Spam markieren
• Beitrag melden

• 
  Diese Gruppe Alles

• Archiv
• RSS-Feeds

• Kontakt
• Hilfe
• Impressum
• Datenschutz

Borstkanker en de rechten van het embryo

Borstkanker en de rechten van het embryo
Embryoselectie gaat door, ondanks protesten van de ChristenUnie. In
deze discussie rond pre-implantatie genetische diagnostiek (PGD) en
borstkanker wordt te vaak voorbij gegaan aan de morele positie van het
embryo.

Dr. R. Seldenrijk en dr. V.G.H.J. Kirkels
Erfelijke vormen van borstkanker zijn ernstig. Allereerst voor de
betrokkenen. Deze vrouwen beleven hun borsten als een soort tijdbommen.
Wellicht bereiken ze de leeftijd van vijftig jaar niet eens. Ernstig ook
omdat bij een eventuele zwangerschap een meisje dat dan geboren wordt een
heel grote kans heeft op eenzelfde erfelijke belasting, met alle gevolgen
van dien.
Deze erfelijke belasting is niet te behandelen. Het enige dat
mogelijk, is het gen opsporen. Met PGD is dit dankzij de ivf-techniek al
mogelijk in een zeer vroege fase van het zich ontwikkelende embryo. Maar
staatssecretaris Bussemaker (Volksgezondheid) spreekt over 'behandeling'.
Dit is in feite een verhullend en verkeerd woordgebruik. De vrouwen met
kinderwens worden met PGD niet 'behandeld'. Er is hooguit sprake van
hulpverlening en wel van een bepaalde vorm van hulpverlening. En ook het
embryo wordt niet behandeld, maar geselecteerd.

Opgeofferd
Het verlangen naar kinderen is opgesloten in de menselijke natuur. Het
is een natuurlijk gegeven dat ook door de samenleving ten volle wordt
gerespecteerd. Natuurlijk willen vrouwen die draagster zijn van het
borstkankergen dit niet meegeven aan hun kinderen. Maar dat risico lopen ze
wel bij een biologisch eigen kind. Als ze dat risico niet willen lopen,
hebben ze maar weinig keus. Ze kunnen afzien van hun kinderwens, wat een
diep ingrijpende beslissing is, of ze kunnen adoptie overwegen, en ook dat
is een indringende keuze.
Alsof embryo's uitsluitend selectiemateriaal zijn
Een andere mogelijkheid is wel in verwachting te raken maar dan
prenatale diagnostiek te laten doen, met als consequentie dat ze voor de
beslissing komen te staan, als de erfelijke belasting bij het ongeboren kind
wordt vastgesteld, de zwangerschap al of niet te laten afbreken. Is PGD dan
een zinvol en acceptabel alternatief?
Embryo's die met behulp van ivf ontstaan, worden gescreend. Alleen de
embryo's die het borstkankergen niet hebben worden in de baarmoeder
ingebracht. Embryo's die het borstkankergen wel hebben, worden vernietigd.
Het is nadrukkelijk zo dat dit embryo niet wordt behandeld maar wordt
opgeofferd.
Wanneer men ervan uitgaat dat ook in dit prille begin het embryo al
alle mogelijkheden in zich draagt tot een volwaardig mens uit te groeien,
betekent dit het afbreken van het leven van een toekomstig medelid van onze
menselijke gemeenschap. Vraag is, wie daarmee gebaat is.

Geen klompje cellen
Dat een embryo niet zo maar een klompje cellen is, wordt duidelijk
bevestigd door de Embryowet van 2002. Dit kan men alleen al afleiden uit het
feit dat hiervoor een extra wet in het leven is geroepen. In deze wet worden
de positie en het gebruik van menselijke embryo's met veel waarborgen
omgeven. Onder andere wordt het tot stand brengen van embryo's louter en
alleen voor wetenschappelijk onderzoek verboden.
Het ongeboren leven heeft al eeuwen de belangstelling van artsen,
biologen, filosofen en theologen. Door moderne technieken zijn embryo's
zichtbaar geworden. We kunnen ze buiten het lichaam in de hand (Latijn:
manum) houden, een tijdlang laten groeien en manipuleren. Desondanks moet
men toch constateren dat er zich ontwikkelingen hebben voorgedaan die deze
beschermde positie van het embryo geleidelijk hebben aangetast, zoals het
vernietigen van overtollige embryo's bij ivf, het gebruik van restembryo's
voor onderzoek, selectie op geslacht bij geslachtsgebonden erfelijke ziekten
en nu de beoogde selectie op dragerschap van erfelijke borst- en darmkanker.
De medische ontwikkelingen die dit mogelijk hebben gemaakt, zijn soms
adembenemend en kunnen een zegen zijn voor de mensheid. Maar al deze
mogelijkheden roepen even zo vele vragen en problemen op. Daarvan is de
morele positie van het ongeboren leven wel de zwaarste. Men krijgt vaak de
indruk dat juist aan deze morele positie van het embryo in de vele
discussies voorbij wordt gegaan. Alsof embryo's uitsluitend
selectiemateriaal zijn en geen menselijk 'zijn' vertegenwoordigen.
Het leven zelf is en blijft een mysterie. Maar kunnen wij in onze
cultuurperiode nog met dit mysterie van het leven omgaan? Niemand heeft om
het leven gevraagd. Het is ons gegeven, en dat betekent dat er respectvol
mee omgegaan dient te worden.

De auteurs zijn respectievelijk directeur van de NPV (Nederlandse
Patiënten Vereniging) en rustend gynaecoloog en respectievelijk voorzitter
en adviseur van het Platform Zorg voor leven.
--------------------------------------------------------------------------------
© 2008 Katholiek Nieuwsblad.

Antworten