• Als Spam markieren
• Beitrag melden

• 
  Diese Gruppe Alles

• Archiv
• RSS-Feeds

• Kontakt
• Hilfe
• Impressum
• Datenschutz

ei kwijt

Ik moet mijn ei kwijt, ik zit nu al 1.5 jaar in een therapiegroep,
en ik weet gewoon niet meer wat ik zeggen moet. Ik ben degene die het
meest praat van de groep. althans... zo lijkt het voor de groep. voor
mij praat iedereen vreselijk langzaam met enorm veel pauzes, en
uiteindelijk begrijp ik maar slecht waar het over gaat. En zo dom ben ik
nu ook weer niet. Maar zelf bak ik er ook weinig van, als ik wat moet
zeggen bekruipt me een enorme stress, ik weet dat ik een goed
psychologisch inzicht heb, maar daar komt er niets meer uit, althans als
ik de reacties van de groep mag geloven.
Dan ga ik maar grappen maken, dan reageert men nog. Maar daarvan is het
gevolg dat ik niet meer serieus wordt genomen.
En ben ik weer de clown, vaak uit pure angst.


En dan ben ik alleen op mijn kamer. Ik zet muziek aan, en de tranen
komen snel. Niet omdat ik mezelf zielig vind, maar omdat ik mezelf weer
voel, ik kijk in de spiegel en zie een sterke man, krachtig, spiritueel,
wijs, liefdevol... nee, geen superman. Maar een evenwichtiger persoon,
totaal anders dan een paar uur daar terug.

Maar in contact begint het weer, ik beweeg te veel, praat onrustig,
spring van de hak op de tak, zelfbeeld wordt slecht, ik laat me
definieren door anderen, denk duizend dingen tegelijk maar niet af,
selecteer niet meer, ik lijk heel veel te begrijpen maar kan het niet
verwoorden. Of weet het neit te verwoorden, verval in allerlei
neurotische gedachten. Ik ga grappig doen, of cynisch, of klap dicht.
Een nar, hofnar, en zich voortdurend verontschuldigende schuldigvoelende
etc etc. dan weer chagrijnig omdat etc.

zo'n verschil met de serene stilte als ik alleen ben.

Misschien is het een illusie die ik in de spiegel zie, misschien hou ik
me voor de gek. Maar toch heb ik het sterke gevoel dat ik dat meer ben
dan al dat andere.
Ik hoop dat ik er een keer uitkom en dat hier ook kan opschrijven.
Ik word er zo moedeloos van.


Nou ja dit ei moest ik kwijt. Misschien dat iemand zich er in herkent en
daar wat rust uit put. Dat zou al fijn zijn. En het helpt ook om het op
te schrijven.

--
Lao Tzoen

(wijsheid is larie)

Antworten