• Als Spam markieren
• Beitrag melden

• 
  Diese Gruppe Alles

• Archiv
• RSS-Feeds

• Kontakt
• Hilfe
• Impressum
• Datenschutz

Even fiepen over de huisarts

Ik zit hier in m'n eentje te fiepen en ik wil het even kwijt.

Vanochtend weer naar de huisarts geweest, o.a. voor het volgende.
Op voorschrift van de internist slik ik sinds vijf maanden een
ijzersupplement. Inmiddels zou mijn huisarts mijn ijzergehalte weer
eens moeten laten meten om te zien of het geholpen heeft.

De huisarts wil echter het bloedprikken voor het ijzergehalte
combineren met een meting van m'n vitamine B12-gehalte over drie
maanden, omdat ik anders (als ik nu ook weer bloed laat prikken)
"zoveel met mijn klachten bezig ben". Maar de consequentie is wel, dat
ik nu nog drie maanden dagelijks dat ijzersupplement in moet nemen,
wat op een lege maag moet (een half uur voor 't eten). Dus ik moet ook
nog eens goed opletten dat ik niet vlak van tevoren m'n maag heb
volgestopt, of pas aan het ijzersupplement denk op 't moment dat ik
zo'n honger heb dat ik niet meer kan wachten met eten. Met andere
woorden, juist door het slikken van dat ijzer ben ik dagelijks met
mijn klachten bezig - veel en veel meer dan wanneer er nu even ijzer
geprikt was.

Ik word hier echt niet goed van.
Ze had ook nog wat anders. Ze vroeg of ik een activiteit had waarmee
ik mijn dagen vulde. Ik zei dat het 't laatste half jaar behoorlijk
goed met me ging en dat ik nu inderdaad wat actiever was geworden -
dat ik niet meer 's middags naar bed ga en op vrijwilligerswerk uit
was geweest. En dat ik vóór die tijd ook wel actief was geweest, maar
voornamelijk van achter mijn computer. Toen moest ze toch even zeggen
dat dat niet het echte leven was - dat we, "hoe vervelend het ook kon
zijn" toch voor een leven in een groep zijn "gemaakt". En toen ik zei
dat ik tot voor kort gewoon geen mensen om me heen kon hebben, zei ze
dat ze daar "niet over kon oordelen" - wat ze voor mijn gevoel nou
juist wel aan 't doen was - oordelen!!! (Of ben ik nou gek?)

Ik baal hier echt ontzettend van. Ik ben er hartstikke blij mee dat ik
weer zoveel kan, en in plaats dat ze dat ziet en kan waarderen, zegt
ze nog even met terugwerkende kracht dat ik dit al veel eerder had
moeten doen, en dat ik zoveel met mijn klachten bezig ben doordat ik
alsmaar alleen thuis zit. Terwijl ik juist zo met mijn klachten bezig
ben doordat er nooit een dokter is die luistert en ik dus gedwongen
ben, alles zelf uit te zoeken.

Na mijn bezoek aan de huisarts ben ik naar iemand toegeweest die hier
drie kwartier rijden vandaan woont, en op de terugweg merkte ik dat ik
gewoon suïcidale gedachten had. Dan zie ik mezelf ergens tegenaan
rijden, of ik heb het gevoel dat er een vrachtwaten over mijn hoofd
rijdt. Ik bedoel daar niet mee dat het heel slecht met me gaat en
zoiets ook werkelijk zal doen, het is meer het gevoel dat ik dan in
m'n hoofd heb. Dat ik helemaal razend word van die idiote denkbeelden
die iemand blijkbaar over mij heeft. En dat ze niet snapt dat ik juist
veel meer met mijn klachten bezig ben doordat er nooit iemand
luistert, en doordat ik dagelijks iets moet slikken terwijl ik daar
misschien mee zou kunnen stoppen als ik gewoon even bloed had kunnen
laten prikken.

Waar denken die mensen al die "wijsheid" over mij toch altijd vandaan
te halen?
--
Bauk/je, niet te stuiteren!

Voor het juiste e-mailadres: beieren => hichtum en ccastel => castel
http://struikelend.doorhet.net/
http://groups.yahoo.com/group/lijstbam/

Antworten