• Als Spam markieren
• Beitrag melden

• 
  Diese Gruppe Alles

• Archiv
• RSS-Feeds

• Kontakt
• Hilfe
• Impressum
• Datenschutz

Re: ei kwijt

On Wed, 03 Dec 2003 01:12:32 +0100, Lao Tzoen <xxx@xx.xx> wrote:

>Ik moet mijn ei kwijt, ik zit nu al 1.5 jaar in een therapiegroep,
>en ik weet gewoon niet meer wat ik zeggen moet. Ik ben degene die het
>meest praat van de groep. althans... zo lijkt het voor de groep. voor
>mij praat iedereen vreselijk langzaam met enorm veel pauzes, en
>uiteindelijk begrijp ik maar slecht waar het over gaat. En zo dom ben ik
>nu ook weer niet. Maar zelf bak ik er ook weinig van, als ik wat moet
>zeggen bekruipt me een enorme stress, ik weet dat ik een goed
>psychologisch inzicht heb, maar daar komt er niets meer uit, althans als
>ik de reacties van de groep mag geloven. (enz.)

Hallo Lao Tzoen, ik vind je verhaal heel herkenbaar. Ik uit me wel
weer wat anders dan jij, maar ik herken de spanning die het in een
groep zijn oproept, heel erg. (Ik denk dat je qua gedrag veel
overeenkomst vertoont met mijn vader, die ook vaak de clown uithing en
veel aandacht naar zich toetrok - ik weet pas de laatste jaren waar
dat aan lag, hij was een uitgesproken adhd-er.)

Ik denk inderdaad dat degene die jij voor de spiegel bent, veel meer
"jij" is dan degene die jij in een groep bent. Het lijkt me dat je in
een groep gewoon veel te veel prikkels op je af krijgt en dat je die
niet kunt verwerken. Dan kun je dus niet "jezelf" zijn.

Daarnaast heb je in een groep misschien gauw het gevoel dat je er niet
bij hoort? Dat je de aansluiting mist? Dat had ik vroeger namelijk
heel erg. Ik wist toen niet waar het aan lag, maar ik weet nu dat het
door mijn autistische stoornis komt.

Ik heb zelf altijd geweigerd om in groepstherapie te gaan. Ik heb het
wel eens gedaan, maar dat was in een tijd dat ik er ook nog
individuele therapie naast had. Dat had met het volgende te maken. Ik
had echt heel grote problemen en moest daar heel veel over kunnen
praten. In een groep zou ik veel te veel op anderen moeten wachten
waardoor ik voortdurend vreselijk onder spanning zou staan. Dat
"moeten wachten" speelt bij jou blijkbaar ook een rol, al is het bij
jou misschien wat algemener, dat het gewoon allemaal te traag gaat.
(En niet dat je per se over jezelf wilt kunnen praten.)

Hoe gaan individuele contacten je af? Ik ben zelf veel beter in
individuele contacten. Misschien kun je samen met de therapeut (in een
individueel gesprek) eens kijken of je niet meer zou hebben aan
individuele therapie. Je kunt je eigen bericht en mijn reactie
eventueel laten lezen. En mochten individuele contacten je beter
afgaan, probeer dan je gevoel van eigenwaarde meer aan die individuele
contacten te ontlenen dan aan het gebeuren in groepen.

Dag Lao Tzoen, veel sterkte,
--
Bauk/je, niet te stuiteren!

Voor het juiste e-mailadres: beieren => hichtum en ccastel => castel
http://struikelend.doorhet.net/
http://groups.yahoo.com/group/lijstbam/

Antworten